En Güzel Hikayeler-Düz Yazılar Buraya !

[Karbonat]

Bildi?iniz hikayeleri bizlerle payla??n Bu topic alt?nda toplayal?m hepsini...
-------------------------------
Denizci ve Deniz

Bazen bilinmez denizlere aç?l?r denizci. San?rlar ki o macera pe?indedir ama bilmedikleri bir ?ey vard?r; yabanc? denizler, bilinmeyen dalgalar onun için maceradan çok daha fazlas?n? ifade eder. Denizci denize aç?lm??t?r bir kere, tatm??t?r yabanc? dalgalar?n tad?n?, o bilinmeyen ufuklar?n kokusunu yosun yosun çekmi?tir içine. O korkmaz art?k f?rt?nalardan çünkü bilir deniz vatan?d?r onun ve nas?l o vatan?na ihanet etmezse vatan? da korur kollar onu. Kimsenin sahip ç?kmad??? gibi sahip ç?kar.

Asl?nda deniz maceradan öte huzurdur onun için. Be?i?idir teknesi ve koca gökyüzü yorgan olur üzerini örter geceleri. Karabataklar ninni söyler ona ve mart?lar e?lik eder karabataklara. Denizi bilmeyen adam için deniz en büyük macerad?r. Yepyeni bir ke?iftir. Denizi bilmeyen adam?n heyecan? ?ahlan?r denize aç?l?nca. Oysaki denizci bilir denizi. Deniz vatan?d?r onun. Kar?? kar?? her karesini tan?r. Teslimiyet çok daha kolayd?r onun için çünkü o denize tutkundur. Lodoslar eser, poyrazlar savurur teknesini ama o bilir her zaman f?rt?nal? de?ildir suyun üstü. Bazen ?l?k bir meltem yalar dudaklar?n? teni ürperir ama ü?ümez. ??te bu meltemli geceler huzurla doldurur yüre?ini.

Gelecek ümidi yoktur, asl?nda bir saat sonraki rüzgârdan ba?ka ?eyi de dü?ünmez o. En yak?n gelecek bir sonraki rüzgârd?r onun için. çünkü yar?n, öbür gün ya da 1 hafta sonras?n?n anlam? yoktur. Önemli olan k?sa zaman dilimleri içerisinde en iyisini ba?armakt?r.

Denizcinin mutlulu?u para de?ildir ya da ?an ?öhret. O mutlulu?u sadece denizde bulur, ana kuca??ndaki huzuru denizde yakalar. Sahiplenmek ister, asl?nda içten içe sahiplenir de. Bu deniz benim deme lüksüne sahiptir. Her ne kadar bilse de denizin asla ona ait olmayaca??n? bu sahiplenmedir onu ya?atan. çünkü denizci hayat?n? denize adam??t?r ve her ?eyden vazgeçmi?tir art?k. Sahiplenece?i bir ?eyi kalmam??t?r uçsuz bucaks?z deniz ve masmavi gökyüzünden ba?ka.

Asl?nda kimse bilmez hepimizden ?ansl?d?r o. Onun dostlar? yoktur arkadan vuracak, u?runa hayat?n? adayaca?? bir sevgilisi yoktur onu aldatacak. Onun tek tutkusu denizdir ve deniz ihanet etmez, aldatmaz, arkadan vurmaz. Deniz bildi?i denizdir i?te, ne eksik ne fazla ve o denizi bildi?i kadar?yla kabullenir. Ondan f?rt?nas?z yolculuklar istemez ya da güne? dolu günler. Denizin üzerinde olmak yeter ona ve o her ?eye raz?d?r i?in içinde deniz varsa. Kirtile kefallerin dolmas?, a?lar?nda karagözlerin oyna?mas? onun denizi birazc?k daha fazla sevmesini sa?lamaz. çünkü o zaten tüm kalbini, bedenini, ruhunu, hayat?n? adam??t?r denize verebilece?i ba?ka ?ey kalmam??t?r.


“Deniz ve denizci, Sen ve ben. Sen benim tek tutkumsun. Ben art?k yar?nki f?rt?nalar? dü?ünmüyorum. Denizci nas?l b?rak?yorsa kendini denize bende kendimi sana emanet ediyorum. Yola ç?kt?m bir kere, f?rt?nalar ne boyutta olursa olsun sen beni korursun, biliyorum.”

(Zaman?nda bu yaz?y? bi arkada?a ithafen yazm??t?m...)

Normalde sokak kedisi kendini sald?rgan köpeklere kar?? koruyabilirmi?. Bu direnci kiran tek ?ey neymi? biliyor musunuz: Sevgi...insano?lu, e?er bir sokak kedisinin ba??n? ok?ar ve ona ?efkat gösterirse kedicik kendisinin koruma alt?nda oldu?unu zanneder ve sivri t?rnaklar?n? içeri çekermi?. Ve vah?i köpeklerin azg?n di?lerini g?rtlaklar?nda veya itlaf ekiplerinin zehirli etlerini midesinde bulurmu?.
Küçücük bir dokunu?ta gard? dü?en ve ölümcül yaralara aç?k hale gelen sarmanlar?n kaderinde kendi a?k hayatimizin hülasas?n? buldum.Biz de Eros'un ?efkatine s???n?p, sevdalan?nca en mahrem zaaflar?m?z? ele vermiyor muyuz?
Y?llar y?l? ard?na s???nd???m?z barikatlar?n anahtar?n? gönüllü teslim edip, t?rnaklar?m?z? içeri çekmiyor muyuz?
Sevginin bizi kollayaca??na,sar?p sarmalayaca??na dair ön kabulümüz yüzünden koruma duvarlar?m?z? gönüllü kald?r?p, yaralar?m?z? aç?k hale getirmiyor muyuz? Sonra ne oluyor? Sevdam?z en büyük zaaf?m?za dönü?üyor.
Saç?m?z ok?ayan elin bizi ilelebet kollayaca??na inan?yor, tatl? sözlere kan?yoruz. Taklalar at?p, cilveler yap?yoruz. Ve en ummad???m?z anda, en korunaks?z halimizle yakalan?yoruz a?k?n hoyrat yüzüne... ?efkatimiz katilimiz oluyor.
Ders almak mi? Ne münasebet!.. Daha son ihanetin yaras? kabuk ba?lamadan, yeni yaralar için aral?yoruz kalbimizin kap?lar?n?... zavall? bir kedi yavrusundan fark?m?z yok a?k?n kar??s?nda...
Boynumuzda, kalbimizde pençe pençe darbe izleriyle, her s?cak dokunu?ta çocukça uysalla??p, her hayalk?r?kl???nda "köpek gibi" pi?man olarak, her terkedi?te ac? çekip her dönü?te biraz daha kanayarak, kanayan yerlerimizi kediler gibi dilimizle yalayarak, "Bir daha asla"larla "Daima"lar aras?nda yalpalayarak yara bere içinde ya??yoruz.
O yüzden "Melek"ler, içe k?vr?k patilerle gömülüyor. Ve hayata "Seytan"lar hükmediyor. Belki de en iyisi kuyru?u her daim dik tutmakt?r...
?efkate kanm?? mefta bir ev kedisi olmaktansa, gard?n? alm?? hayatta bir sokak kedisi kalmak daha iyidir.

Can Dündar

[crazy_devil]

Ayrılamazsın...

Aşk biter...bu limandaki zamanın dolmuştur.Yelkenlerini şişirip engin denizlere açılmanın vakti gelmiştir artık.Bir özgürlük çağrısı gibi gelir başkalarına bu durum.Ama sen bilirsin ki,nice fırtına seni beklemektedir.Bu yüzden o limanı terk etmek istemezsin.


İçin hep hüzün doludur.Bir yanın bittiğini kabul etse de diğer yanın "belki yapılacak bir şey daha vardır"der.Durursun,kıpırdayamazsın.Bir tek adım bile atmak istemezsin.Öylece durup gözlerinin içine bakarsın.sana yeniden "gel" demesini beklersin.Ama o söz hiç çıkmaz ağzından,duyamazsın....



Gururlusundur,istenmediğin yerde durmazsın.Ağzından "evet,bence de bitmeliydi bu aşk" sözcükleri çıkar;ama,buna sen bile inanmazsın.Gururun,oyun oynamaya başlar sana.Önce "belki biraz zaman vermeliyiz birbirimize" diyerek gururunu ucundan köşesinden yemeye başlarsın.Öyle bir an gelirki, "ne olur ayrılmayalım"demeye kadar vardırırsın işi.Bu sözleri nasıl söylediğine inanamazsın...



Alışmışsındır.Onun sıcaklığını hiç kimsede bulamayacağını bilirsin.Kimse onun gibi gülemez,kimse onun gibi dokunamaz.Kimseyi onun kadar sevmeceğini düşünmeye başlarsın.Bunlar içini sıkar.Nefes alamaz hale gelirsin ne uykular uykudur artık ne geceler gece...bir kaç dakika huzurlu uykuya hasretsindir artık...uyuyamazsın



Ondan gelecek bir tek haberi umutsuzca beklersin.telefonun yanında yanında kaç gece sabahladığını hatırlayamazsın.yoktur,bir tek haber bile yoktur.Beklemek,ölüm gibi gelir insana.aslında ölüm fikri de pek garip değildir artık.Öylesine umutsuz kalırsın kiölümü tek çare olarak görmeye başlarsın.Ölümle ilgili planlar yaparken bile onun tekrar geri dönme olasılığını hiç çıkarmazsın aklından.Bu yüzden ölemezsin....



Hayat devam ediyordur;ama,bir şey hep yarım,hep eksiktir.Yüreğin asla eskisi gibi atmayacaktır.Başka aşklar seni kandırmayacaktır.Kimle beraber olursan ol,onu her zaman hatırlayacaksındır.Yıllar sonra bile olsa bir gün sana "gel" dese nerede ve kiminle olduğuna bakmadan ona koşacaksındır.Kahredici bir gerçektir bu.Bu gerçeği bilmek daha çok acı vericidir.Katlanırsın çünkü acı senin kardeşindir.O kim bilir kimle,hangi mutlu hayatın içinde yeni aşkının tadını çıkarmaktadır.Bunu da bilirsin.Bilirsin ama ...ayrılamazsın...

Alıntıdır.

[crazy_devil]

AYRILIK ÜSTÜNE :

Tam göğsünüzün ortasında bir yeriniz acıyacak...
Evinizin sizi içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu farkedeceksiniz...
Sokağa fırlayacaksınız...Sokaklar da dar gelecek...
Tıpkı vücudunuzun yüreğinize dar geldiği gibi...
Ne denizin mavisi açacak içinizi,ne pırıl pırıl gökyüzü...
Kendinizi taşıyamayacak kadar çok büyüyecek,bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksiniz...
Birileri size birşeyler anlatacak durmadan...
"Önemli olan sağlık."
"Yaşamak güzel."
"Boşver herşey unutulur."
Siz hiçbirini duymyacaksınız...
Gözyaşlarınızdan,etrafı göremez hale geleceksiniz.
O'ndan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek,az sonra kollarında ölmek isteyecek kadar çok seveceksiniz...
Hep ondan bahsetmek isteyeceksiniz...
"Ölüme çare bulundu" ya da "Yarın kıyamet kopacakmış" deseler, başınızı kaldırıp "Ne dedin?" diye sormayacaksınız...
Yalnız kalmak isteyeceksiniz...
Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak...İkisi de yetmeyecek.
Geçmişi düşüneceksiniz...Neredeyse dakika dakika,Ama kötüleri atlayarak!
Onunla geçtiğiniz yerlerden geçmek isteyeceksiniz, Gittiğiniz yerlere gitmek...
Bu size hiç iyi gelmeyecek...Ama bile bile yapacaksınız.
Biri size içinizdeki acıyı söküp atabileceğini söylese,kaçacaksınız...
Aslında kurtulmak istediğiniz halde, o acıyı yaşamak için direneceksiniz.
Hayatınızın geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksiniz...
Aksini iddia edenlerden nefret edeceksiniz...
Herkesi ona benzetip, Kimseyi onun yerine koyamayacaksınız...
Hiçbir şey oyalamayacak sizi, İlaçlara sığınacaksınız...
Birkaç saat kafanızı bulandıran ama asla onu unutturmayan...
Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren...
Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek...
Boğazınız düğümlenecek, dinleyemeyeceksiniz...
Uyumak zor, uyanmak kolay olacak, Sabahı iple çekeceksiniz...
Bazen de "Hiç Güneş doğmasa" diyeceksiniz.
Ne geceler rahatlatacak sizi, ne gündüzler...
Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksiniz...
Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önünüze çıkana sarılmak isteyeceksiniz, Nafile...
Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek...
Rüyalar göreceksiniz, gerçek olmasını istediğiniz...
Her sıçrayarak uyandığınızda onun adını söylediğinizi fark edeceksiniz...
Telefnun çalmasını bekleyeceksiniz...
Aramayacağını bile bile...
Her çaldığında yüreğiniz ağzınıza gelecek...
Ağlamaklı konuşacaksınız arayanlarla...
Yüreğiniz burkulacak...
Canınız yanacak...
Bir daha sevmemeye yemin edeceksiniz.
Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinizden...
Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksınız...
Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğiniz için kendinizden nefret edeceksiniz..
Yaşadığınız şehri terk etmek isteyeceksiniz...
Onunla hiçbir anınızın olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek...
Ama bir umut... Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu...
Bu umut sizi gitmekten alıkoyacak...
Gel gitler içinde yaşayacaksınız....Buna yaşamak denirse...

Alıntıdır.